Bureaucraten en schippers.

De Franse bevrachters in het zuiden blijken de laatste jaren in de door Europa afgedwongen vrije markt nogal nonchalant om te gaan met de belangen van de schippers. Zelf maak ik het niet meer mee maar de ontboezemingen op met name spitsenvaart over de condities spreken boekdelen.
De indruk ontstaat dat er verschillende zaken elkaar versterken. Omdat de Franse overheid het op orde houden van de kleine vaarwegen al jarenlang veronachtzaamt, en daardoor de spitsen het normaal vervoeren onmogelijk maakt, denken de bevrachters kennelijk ook dat ze een loopje kunnen nemen met de schippers die voor ze varen. Het lijken bijna weer feodale praktijken te worden. Al toen een Nederlandse staatssecretaris met haar beruchte verbod op horizontale prijsbinding kwam heb ik in mijn hoedanigheid van bestuurslid Noord-Zuid de Europese Commissaris van Transport geschreven dat door deze maatregel de schippers weer zouden verworden tot slaven op hun eigen schip. Dat werd toen niet serieus genomen en nogal lacherig in de pers afgedaan als onzin. Gezien de praktijken en de situaties na het opheffen van de beurs had ik het toen kennelijk toch niet zo erg mis.

Dan de toestand met de CCR en de overgangsbepalingen. Ook al een serieuze bedreiging voor de kleine schepen en deze keer niet alleen voor de spitsen. Het staat recentelijk ter discussie in den Haag met een speciale werkgroep en om de haverklap weer een overleg. Als het maar geen rookgordijn blijkt te zijn en we weer eens een ambtenarenoor aangenaaid krijgen oftewel jammer maar helaas, we hebben echt ons best gedaan.

Hopelijk wordt er nu wel materiaal langs de Rhein gestationeerd. En hoe lang mag een schip zijn in verhouding met de breedte? Verlenging van spitsen tot meer dan 50 meter en Canaldunords die al te lang waren bij de bouw en nu nog langer gemaakt zijn, maar ook schepen van tegen de tien meter die soms ver over de honderd meter gaan zouden onderwerp van veiligheidsoverwegingen behoren te zijn.

Het uittreden van onze vereniging uit de ESO was al langere tijd onderwerp van gesprek en ook al aanleiding voor een standpuntbepaling van de ledenvergadering. Het bleek onvermijdelijk maar geeft wel meer armslag als het over onderwerpen gaat die controversieel zijn. We zijn dan in ieder geval vrij om een eigen mening te uiten zonder aan de zelfbenoemde brancheorganisatie uitleg te zijn verschuldigd. Dat gezeur uit den Haag over met één stem spreken, we hebben toch ook een parlementaire democratie en ik hoor de Tweede Kamer haast nooit met één stem spreken waarom moeten de schippers dat dan wel?

Verder nog een bijzonder precair onderwerp, de Waldhof. De verleidster aan de Loreley heeft haar naam eer aan gedaan. De Uralte Märchen hebben in onze moderne tijd wel afgedaan. Deze keer zal het geen prachtig gezang geweest zijn maar economische druk die de schipper er toe gebracht kan hebben met een rank schip in het donker met een rivier bijna aan Marke Zwei de Loreley te ronden. Het was immers altijd nog goed gegaan en dat is een volkomen relevant argument in dit geval, waarschijnlijk heeft men zich niet eens gerealiseerd hoe rank de Waldhof wel was. Het is niet uitgesloten dat het schip ergens geraakt heeft maar het lijkt me sterk dat er dan gewoon was doorgevaren en er twee mensen onderdeks zouden zijn. Dan is het toch paniek en is elke opvarende boven om te controleren en eventueel Aktie te ondernemen. Helaas zijn de gevolgen verschrikkelijk, met name voor de mensen in die stuurhut en daar moeten we ons wel van bewust zijn. Ik schreef al eerder dat je als schipper je vaargedrag aanpast bij een rank schip en in dit geval was het wellicht beter geweest de dag af te wachten alvorens het gebergte in te duiken. Wat er ook wordt beweert, radarbeelden en elektronische kaarten in combinatie met een stuurautomaat kunnen nooit het zicht bij dag nog het verstandelijk inzicht van de schipper vervangen. Het gaat toch altijd goed blijkt een illusie te zijn.

Niet dat ik een zedenprediker ben maar Dames en Heren schippers vertrouw niet onvoorwaardelijk op de techniek en onderschat nooit de onlustgevoelens die zich soms onder de vaart manifesteren.
Blijf altijd allert en neem uw eigen beslissingen als u dat nuttig of nodig acht, er is maar een gezagvoerder en die is aan boord en niet ergens in een kantoor aan de wal.
Goede en Veilige Vaart u allen.
Niek Deen.