De ASV werd eindelijk gehoord bij de CCR.
Onze afgevaardigden in de ESO hebben voor elkaar
gekregen dat de ASV als ESO woordvoerder mee
is geweest naar de CCR in Straatsburg.
Ons aller Sunniva viel de eer te beurt om als
woordvoerster op te treden.
Dat heeft ze kennelijk, ondanks wat bezwaren
van de gedelegeerden van de Kantoorbonden, uitstekend
gedaan.
Wel viel ze van de ene verbazing in de andere
omdat de CCR commissarissen totaal niet op de
hoogte bleken van de impact die de aldaar geformuleerde
eisen voor de nieuwbouw op de oudere schepen
hebben indien ze daarop toegepast zouden worden.
Ik heb al eerder geschreven mijn twijfels te
hebben over de werking van de Nautisch Technische
Commissie.
Dat de CCR totaal niet op de hoogte bleek van
wat er onder de schippers leeft en de vrees
die velen hebben omtrent het voortbestaan van
hun binnenvaartbedrijf heeft alle twijfel weggenomen.
De NTK wiens enige taak het is om de CCR te
adviseren over alles wat de Rijnvaart aangaat
heeft het zo verschrikkelijk laten afweten dat
er geen woorden voor zijn.
De schippers van alle schepen die al voor 2000
in de vaart waren maken zich ernstige zorgen
al sinds het bekend worden van het Duitse rapport
uit 2001, voor het eerst aan de orde gesteld
door de ASV in 2008.
Het rapport waar al de CCR eisen op zijn gebaseerd,
de eisen die nu van een eindigheiddatum zijn
voorzien.
Hieromtrent is al veel gezegd en geschreven
en pas sinds de enquête van de SP wordt
er ook daadwerkelijk aandacht aan besteed.
Dit neem ik met name de zogeheten Brancheorganisatie
Binnenvaart ernstig kwalijk.
Die hebben vanaf de publicatie in het Nederlands
niet anders gedaan dan proberen de zaak te sussen
en domme alternatieven aandragen.
Ze roepen over oneerlijke concurrentie omdat
sommige schippers al vertwijfelde pogingen hebben
gedaan om toch maar aan die eisen te kunnen
voldoen.
De Kantoorbonden, en zij alleen, zijn zelf
verantwoordelijk voor alle commotie bij de Nederlandse
schippers omdat ze sinds het rapport in 2001
nooit hun verantwoordelijkheid hebben genomen.
De enig juiste conclusie uit het Duitse onderzoek
was dat bijna de totale Rijnvloot, zoals die
actief was in 2000, rijp was voor de sloop omdat
nooit aan al die eisen kon worden voldaan.
Technisch niet en financieel al helemaal niet.
De aanpassingen kostten toen al meer dan de
marktwaarde van de meeste toenmalige schepen.
De CCR verkeerde tot aan 14 oktober 2009 in
zalige onwetendheid van deze impact.
Dat is nooit door wie dan ook naar de CCR gecommuniceerd.
Sunniva heeft in Straatsburg de ogen geopend.
Zij heeft duidelijk verwoordt dat de CCR haar
kerntaak, namelijk het verzekeren van de vrije
Rijnvaart voor alle schepen, niet heeft uitgevoerd.
Integendeel zij voert een beleid dat hiermee
in strijd is door de vrije Rijnvaart voor bijna
alle oudere schepen onmogelijk te maken.
De CCR is zich lam geschrokken.
We hebben een stille hoop dat er toch nog iets
ten goede kan keren.
Geen uitstel van twee jaar maar van tafel met
alle overbodige veiligheidseisen aan onze schepen.
Wat nuttig en mogelijk is daar zal ook de ASV
zich niet tegen verzetten.
Waarom moest acht jaar na dato de ASV eraan
te pas komen terwijl er al die jaren een NTK
werkzaam was die van de hoed en de rand wist.
Hoorde te weten en er niets mee deed.
Als dit geen brevet van onvermogen is dan mogen
jullie, mijn oud-collega’s, me afvoeren
naar een tehuis voor ernstig verstandelijk gehandicapten.
Niek Deen.
